Nenhum problema Senhora !   1 comment

Éen van de mooiste reizen, waar ik heel veel herinneringen aan overhoud is die naar Brazilië. Ik zou er een boek over kunnen  schrijven,   zoveel anekdotes op 3 weken tijd. Ik zou het kunnen opsplitsen in: de paar dagen vóór, het vertrek en de aankomst, het verblijf in BH, de rondreis en de terugreis. Elke fase bevatte wel een aantal vermeldenswaardige anekdotes. Om alle logica teniet te doen, begin ik met de rondreis.

Na ons verblijf van 10 dagen in BH (Belo Horizonte), wachtte ons een rondreis die ging van Iguazu,  naar Manaus en verder naar Salvador.Het was onze eerste reis naar Brazilië en daar we zoveel mogelijk wouden bezichtigen op een zo kort mogelijke periode, hadden we een reisbureau gezocht die ons een “reis à la carte” kon aanbieden. Alles was tot elke minuut uitgestippeld inclusief de museumbezoeken, de gigdste stadsbezoeken en andere. We moesten ons dus maar gewoon laten leven. In Manaus toegekomen, gingen we dus op zoek naar de persoon die ons zou komen afhalen. Je weet wel, die mensen die zo aan de aankomst staan met een plakkaat waar namen op staan. De koffers werden in de wagen geladen en we werden er naar het chicste hotel van Manaus gebracht. Zo’n hotel met rode lopers, 5 verschillende restaurants, kapper, bankautomaat,….  en een heel grote kamer. Ik was blij dat het maar voor 1 nacht was, want bij al dat “gedoe” voel ik me niet zo mezelf. Dag 1: Manaus bezoeken. Dag 2 werden we ’s ochtends afgehaald en naar een haventje gebracht. Daar stond een bootje ons op te wachten. We werden namelijk naar een resort gebracht dat gelegen was aan de “Rio Negro”. Er was ook nog een stel Zweden, zo’n soort mensen dat nooit content is en altijd wel een reden vindt om te klagen. Na een verhoor en een halfuur klaagzang  kwamen we dan toe in ons paradijs. Want zo zag het er echt uit. De kamers waren kleine houten hutjes, de eetzaal was buiten en overdekt met een groot rieten dak. Papegaaien vlogen er vrij rond. We mochten onmiddellijk inchecken, ’t is te zeggen, de anderen. Na een poosje werden we er ons van bewust dat we daar nog alleen stonden met onze bagage. Bleek dat de resort overboekt was en dat er geen kamers meer vrij waren, maar “nenhum problema”, dat kwam wel in orde, werd ons verzekerd. We mochten alvast het avondeten gaan benutten. Wij maakten ons niet echt druk: het was tenslotte vakantie en men had ons verzekerd dat ze een oplossing zouden vinden. De Brazilianen staan trouwens bekend om hun gastvrijheid en creativiteit. We waren er dus wel gerust in. Maar na het avondmaal wisten we nog steeds niet waar we gingen slapen en we begonnen toch wat nerveus te worden. Even later kwam de manager van de resort naar ons toe. Hij excuseerde zich nogmaals uitgebreid en legde uit dat er wat verderop een ander hotel was en dat we daar konden overnachten. Als compensatie  mochten we een extra excursie uitkiezen gratis en voor niks en kregen we alle drank die we tijdens ons verblijf in zijn resort zouden nuttigen ook nog eens gratis. Zelfs voor de nacht kregen we drank mee, wat en zoveel we maar wilden. Weigeren was geen optie. En even later stapten we weer op een boot, met onze handbagage en onze zakken vol drank, samen met een gids, die in hetzelfde hotel als wij zou overnachten. Na een kwartiertje varen stopten we en legden we aan. Ik ga nooit vergeten wat ik toen zag : iets wat op een werf leek  met een leeg zwembad, wat verderop een verlaten witgekalkte blok , wat dus was: het hotel … in aanbouw.  Ze hebben ondanks ons protest  nog het zwembad gevuld , maar om 22:00h hadden wij nu wel niet zo veel zin meer in zwemmen. Onze  kamer was op een bed na leeg. Geen TV dus, geen gordijnen, het enige wat er wel was:  water, koud wellicht. Toen begrepen we opeens waarom ze zo vriendelijk geweest waren en onze handen vol met drank gestopt hadden. We hebben een fles wijn gekraakt (gelukkig hadden we een flessenopener bij) en hebben denk ik nog 1/2 uur op de rand van ons bed gezeten ( het enigste meubel in de kamer dus) elkaar de fles doorgevend (glazen waren er dus uiteraard ook niet). Eigenlijk vonden we het zelfs toen al wel grappig (of toch niet ?), hoe we daar zaten in de middle of nowhere, in een naakte kamer, midden in de jungle.

"De" hotelkamer

’s Ochtends werden we terug opgehaald door dezelfde boot om ons ontbijt te nuttigen met de rest van het gezelschap en kregen we een “luxueuse kamer” met warm water. De extra excursie die we gekozen hadden was een boottocht naar de plaats waar de  Rio Negro samenkomt met de Amazon River. Magnifiek ! Bij het afscheid heeft de manager zich nog 1000x geëxcuseerd en ons zelfs omhelsd,omdat we het zo “cool’ opgenomen hadden. Nadien zijn we nog die Zweden nog tegen het lijf gelopen. Ze wouden weten hoeveel wij betaald hadden voor de excursie naar de samenkomst van de 2 stromen, want ze vonden dat ze veel teveel betaald hadden. We hebben ze maar niet verteld dat wij in ruil daarvoor in een onbewoond hotel zonder enige luxe overnacht hebben.

Zonsondergang

Rio Negro

Samenkomst Rio Negro & Amazone

Advertenties

Posted 24 februari 2012 by planet of tine in Reizen

Tagged with , ,

One response to “Nenhum problema Senhora !

Subscribe to comments with RSS.

  1. Met een hele brede glimlach gelezen 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: