Archive for maart 2012

Wat hebben we vandaag geleerd ?   4 comments

Piet Huysentruyt, onze bekende Vlaamse televisiekok eindigt op die manier steeds zijn kookprogramma. Een bondige resumé van zijn les. Vandaag bekruipt me een onweerstaanbare drang om hetzelfde te doen, maar dan m.b.t. de les Portugees gegeven door C.

Wat hebben we vandaag geleerd ?

  • Dat het een onmogelijke opgave is om op tijd te komen in de les, tenzij ik een halve dag verlof neem en 2 uur op voorhand vertrek.
  • Dat het taallabo tot  mijn grote verwondering vooral dient om woordenschat lijstjes te analyseren of grammatica te herzien .i.p.v. naar portugese conversaties te luisteren.
  • Dat ik van het politieke interview in het Portugees op euro-news geen snars begrepen heb. Waarschijnlijk omdat mijn brein vanaf zo’n 16:00h de neiging heeft zich op non-actief te zetten. Maar nog waarschijnlijker omdat politiek mij geen r**t interesseert.
  • Dat de woordenschat uit onze cursus toch niet belangrijk genoeg blijkt om te kennen voor het examen.
  • Dat een 1/2  A4tje met 20 woordjes, die je zo ook  al kent, WEL belangrijk zijn.
  • Dat we eigenlijk onze cursus kunnen opbranden, want al 4 lessen niet gebruikt.
  • Dat het herhalen (op mijn persoonlijke aanvraag, want moeilijk) van de indirecte rede voor bepaalde tijden, die een paar lessen geleden aan bod kwamen, niet nodig blijkt, omdat we dat toch niet moeten kennen. Volgend jaar wordt daar namelijk dieper op ingegaan.
  • Dat chaos en onduideljikheid dus alom vertegenwoordigd zijn.
  • Dat ik mij afvraag of we wel iets moeten kennen, en zo ja wat.
  • Dat we volgens de lerares een fantastisch koor vormen.  ik een hoge stem bezit en dus naast de gitarist mocht zitten.
  • Dat zingen in het Portugees wel leuk is, maar Paulinho Moska echt niet makkelijk  is.
  • Dat aftellen naar het einde van het schooljaar de motivatie versterkt.
  • Alsook het vooruitzicht naar de lessen volgend jaar met A., een fantastische lerares, waarvan ik reeds 4 jaar les gehad heb en waar ik kei veel van geleerd heb.

Posted 29 maart 2012 by planet of tine in Dagboek

Vluchtmisdrijf   2 comments

Het gebeurde een aantal jaren geleden. Het was een snikhete dag in mei, op Pinksteren of Pinkstermaandag. Ik reed op de Haachste steenweg. Buiten een enkeling voor mij was er geen verkeer. Ik begaf mij naar Kampenhout. Iets voor Kampenhout is er een kruispunt waar er een extra rijbaan bijkomt voor diegenen die naar links willen afslaan. Er zijn geen verkeerslichten. De wagen die voor mij reed moest linksaf slaan en vertraagde.  Ik vertraagde dus mee en eens hij op het linkerrijvak reed, was de weg voor mij vrij. Dacht ik toch. Wanneer ik ter hoogte van het kruispunt was, kwam er plots van rechts een wagen aangereden, die de voorrangregels aan zijn laars lapte en zonder boe of ba afsloeg. Ik zag het zo gebeuren en ben nog ietsje naar links uitgeweken om hem te ontwijken, maar ik voelde toch nog een lichte tik. Ik heb nog oogcontact gehad met de man en heb me meteen aan de kant gezet. De andere wagen , een donkere SUV,  reed gewoon door. Gelukkig ging alles betrekkelijk langzaam, daar we niet snel reden en heb ik de tijd gehad om zijn nummerplaat te memoriseren. Ik dacht dat hij mischien toch nog rechtsomkeer zou maken toen hij zag dat ik me opzij had gezet. Maar niet dus. Ik was zo kwaad ! Dacht ie er nou echt zo tussenuit te knijpen ?! Ik had een deuk in de achterdeur en een grote  kras over bijna heel de lengte van de wagen. Getuigen waren er spijtig genoeg niet. Ik heb mijn schoonbroer gebeld, die in Kampenhout woont en daarna de politie om een vaststelling te laten doen. Na 2 uur wachten kon ik mijn verhaal dan kwijt. De controle van de nummerplaat wees op een firmawagen, dus moesten we wachten tot de firma open was om na te gaan wie er met die auto reed. De politie vermoedde dat de wagen, of niet verzekerd was, of de bestuurder teveel gedronken had. Dat zijn de meest courante redenen om vluchtmisdrijf te plegen. De volgende werkdag belde de politie, dat het moeilijk na te gaan was van wie de wagen was. De firma waarvan sprake was  één of ander administratief adres in Brussel. Ik ben dan wat gaan googelen en vond een bedrijf  vlakbij met net dezelfde naam. Ze zouden het checken. Bleek het inderdaad om datzelfde  bedrijf te gaan en de bestuurder was de ex-man van de eigenares van de wagen geweest. De man ontkende alles, zei dat er inderdaad oogcontact geweest was, dat hij nog was teruggereden, maar dat ik er niet meer was en dat terwijl ik daar meer dan 2 uur gestaan heb. Maar dan komt het: hij beweerde dat het omgekeerd was, dat ík hem aangereden had. Kun je je dat voorstellen!?  Dat stond letterlijk zo in zijn verklaring. Ik wist gewoon niet wat ik las ! Ik was sprakeloos. Wat een lef ! Hij had dus mijn verhaal gewoon helemaal omgedraaid.  De politie heeft toen de aard van mijn schade met zijn voertuig gecheckt en de de schade kwam overeen. Trouwens ik kon de man niet aangereden hebben, want dan zou de schade aan de andere kant van het voertuig moeten geweest zijn. Betaald heeft hij dus. Ik was daarna nog wel eventjes bang dat hij mijn banden zou komen platsteken ofzo als wraak, maar ik heb gelukkig niets meer van hem gehoord of gezien.

Posted 26 maart 2012 by planet of tine in Dagboek

Weekoverzicht   2 comments

’t Is wat stilletjes geweest de laatste dagen. Vermoeidheid én een druk programma hebben daarin zeker een rol gespeeld. De weekendje’s aan zee zijn wel  heel leuk, maar heel vermoeiend. Er wordt laat slapen gegaan, ook omdat eerst de kindjes eten en dan pas wij, en na het eten wordt er ook altijd nog veel bij gepraat. ’s Morgens wordt je snel wakker want de kindjes die zijn vanaf 7:30 niet meer te houden. Ondertussen worden ook je huishouden en de was thuis niet gedaan. Het eerste deel van de week werd dus gespendeerd aan huishoudelijke taken en vroeg slapengaan. Donderdag’s cross ik steeds van mijn werk naar huis om zo goed als meteen te vertrekken naar de avondles.  En vrijdag had ik na het werk afgesproken met een vriendin. Aanvankelijk om naar de sauna te gaan. We doen dit zo eens om de 2 maanden,  dat is toch de opzet , maar wegens omstandigheden lukt dat niet altijd, zoals ook nu . Donderdag ben ik erin geslaagd een grote vulling te verliezen uit één van mijn kiezen. En wanneer kon de tandarts mij ontvangen ? Juist ja, vrijdag na het werk. Dat werd dan te laat om nog naar de sauna te gaan, toch als we er ten volle van wilden genieten. Dus besloten we maar gewoon samen iets te gaan eten. Ons avondje uit kwam echter abrupt tot een einde wanneer mijn vriendin zich na het eten  plots niet goed voelde. Nadat ze  de helft van haar maaginhoud  in de WC-pot achtergelaten had, besloten we dat het beter was om huiswaarts te keren. ’s Anderendaags hoorde ik dat ze een voedselvergiftiging had gehad. Volgende keer toch maar sauna …

Posted 24 maart 2012 by planet of tine in Dagboek

Topmodel van het jaar   6 comments

Jawel, dames en heren, gisteren viel het bericht dan in de bus : ik ben uitgeroepen tot “topmodel van het jaar”. Ik wou hierover verleden week tijdens de wijvenweek nog niet veel kwijt, maar nu het officieel is mag ik er natuurlijk wel over “stoefen”. Het zat er echt wel aan te komen met dat perfecte figuur van mij: die mooie lange, gladde benen, de volmaakte taille, de mooi gevormde schouders, een perfecte cup en een lieftallig gezichtje. Ik ben dan ook ongelooflijk fotogeniek. De fotografen drummen om met mij te mogen werken. Elke pose is voor mij een makkie. Ik speel met de lens en kan elke blik tevoorschijn toveren die men maar wenst. Ook de ontwerpers zijn ongelooflijk gek op mij. Alle stijlen flaneren me, alle kleuren lichten op wanneer ze met mijn lijf in aanraking komen. Alles past me: van sexy ondergoed tot dikke winterjassen, van jeans tot avondkledij, zomerse topjes, korte broeken noem maar op.  Niemand die toch kan ontkennen dat ik er prachtig uitzie in die jeans-short met rood bedrukt t-shirt en dat blauwe vestje ? Of in die mooie blauwe lange jurk ?

Posted 21 maart 2012 by planet of tine in Lifestyle

Tagged with

Lente   1 comment

De wijvenweek is voorbij en ik heb mezelf gisteren een dagje adempauze gegund. Na meer dan 100 e-mails verwerkt of toch gelezen te hebben. En ik heb nog alle blogs van de wijvenweek niet gelezen. Ik heb genoten van de afgelopen week, als beginnend blogger was het voor mij ook een beetje een ontdekkingsreis. Ik heb veel nieuwe bloggers  gelezen waarvan ik er zeker ook een aantal ga blijven volgen. Ik vind het een superinitiatief van de wijven  Lilith en Ilse. Ze verdienen een dikke pluim.

Vandaag blijkt het dan ook nog eens lente zijn. Ik wist dit dus niet, maar de aanvang van de lente varieert van jaar tot jaar. De aanvang van de lengte gebeurt steeds op de dag dat de dag en de nacht even lang zijn. En meestal is dat zo rond de 20ste maart, heel soms de 21ste maart. De astrologische lente is officieel vandaag om 6:14 begonnen. En ja, de zon schijnt nog ook. De ochtenden zijn nog wel heel fris, maar de voorspellingen zien er goed uit. 

lente!

lente het leukste jaargetij
bloemen springen open vogels zingen,
je bent buiten en dat soort dingen,
Pasen en zo
lente jij bent het beste cadeau
ook al lijkt dit een stom zinnig gedicht
lente jij bent waarover ik zwicht

Posted 20 maart 2012 by planet of tine in #wijvenblogs, Dagboek

#wijvenweek – topwijf   2 comments

Het thema van vandaag gisteren m.b.t. de wijvenweek was “het multitaskende superwijf”. Gelukkig is er ook een “inhaaldag”, zodat ik, YES, kan zeggen dat ik de wijvenweek met glans en glorie heb kunnen afmaken.  Elk thema is behandeld. Ben ik niet SUPER ?! Het was nochtans niet gemakkelijk om tijdens ons weekend aan zee met de familie en de kleinkinderen een moment te vinden om iets neer te tikken. Ik vond het idee van Mrs.dBvZ prachtig; zij heeft haar stuk door haar wederhelft laten schrijven. Toen ik gisteravond mijn man vroeg of hij me misschien ook een paar tips kon geven, kreeg ik als antwoord:” Daar moet ik toch een nachtje over slapen”. Zijn manier om er vanonder te muizen. Natuurlijk, of moet ik zeggen gelukkig, zijn er situaties geweest waarvan ik ook zelf kan zeggen: waaw, dat heb je weer goed voor mekaar!”. Één van de dingen waar ik het meest fier op ben, is het binnenhalen van mijn eerste job. Ik was pas afgestudeerd als “klinische laborante” , beter bekend nu als “medisch laboratoriumtechnoloog”. Mijn vader was toen politiek redelijk actief en kende wel wat mensen. Dus hij stelde voor om een goed woordje voor mij te doen, te informeren of één van zijn vriendjes mij aan werk kon helpen. Ik voelde mij verontwaardigd en steigerde. Ik vond mezelf groot en goed genoeg om zelf werk te vinden. Ik was met onderscheiding afgestudeerd, zat vol energie en was ontzettend gemotiveerd om aan de slag te gaan. Dit was iets wat ik zelf ging doen, dit ging over mijn leven. Als iemand mij dan al wou aannemen, wou ik dat het was om mijn kennis, mijn motivatie, mijn persoonlijkheid en niet omdat “papa-regelt-dat-wel-even” en zeker niet door “vriendjespolitiek”. Je kan het koppigheid noemen, maar ik noem het “trots”. En na mijn studies kon ik onmiddellijk 1 maand vakantiewerk doen in het labo van een ziekenhuis en 1 maand later had ik al een andere job. Mijn 2 eerste werkplaatsen waren wel steeds tijdelijke, maar ik heb nooit zonder werk gezeten. En ook later toen ik bewust wou veranderen van werk ging dat altijd heel vlot. Ik herinner mij nog dat één van mijn eerste werkgevers mij ooit gezegd heeft dat ik mezelf goed kan verkopen. Ik ben nochtans niet iemand die er veel doekjes om wind, maar eerder iemand die recht op zijn doel afgaat. Ik denk dat eerlijkheid ten opzichte van je toekomstige werkgever en ook ten opzichte van jezelf de belangrijkste factoren zijn om het tot een succesvol einde te brengen. Uiteindelijk ben ik in door omstandigheden in de administratie terechtgekomen en vond ik het belangrijk om mijn talenkennis te gaan uitbreiden. Ik studeer nog steeds talen en spreek er nu 5, waar ik ook heel fier op ben.  Ik volg al meer dan 15 jaren avondschool (duits, engels, spaans, portugees, microsoft excel), wat soms wel challenging was en wat ik zonder de hulp van mijn man nooit had kunnen verwezenlijken. In mijn werk ben ik ook heel goed, mijn drijfveer is “evolutie” en uitdagingen. Ik verleg graag mijn grenzen en ben niet bang voor verandering. Ik ben heel flexibel. Zo kan ik natuurlijk nog langer doorgaan, want er zijn natuurlijk nog een heleboel dingen waarin ik uitblink, maar aangezien ik bescheiden ben en jullie nog een heleboel blogs te lezen hebben, wil ik het hier vandaag bij laten.

Posted 18 maart 2012 by planet of tine in #wijvenblogs, Dagboek

Tagged with

#wijvenweek (dag 5) – Zelfcensuur   7 comments

De opdracht op deze 5de dag van de wijvenweek is bloggen over iets waar we normaal niet over bloggen.De opdracht luidt als volgt:

Het zijn geen geheimen, verre van. Iedereen die bij u langskomt weet het, en eigenlijk weten wij het ook allemaal, hier op het internet. Maar vandaag doen we eens niet aan zelfscensuur. Blog over iets waarover u niet blogt normaal. Vertel ons de dingen die deze week suckten (in plaats van altijd alleen de positieve dingen te posten), toon ons een foto van hoe uw living er echt uitziet, voor de poetshulp is langs geweest. Of vertel over frustraties die niemand eigenlijk moet weten, de gemiddelde ruzie met uw vent en andere dingen die uit het leven gegrepen zijn, maar waarvan u doorgaans vindt dat wij er geen zaken mee hebben. We zullen het aan niemand doorvertellen.”

Ik heb de neiging om te verwijzen naar #wijvenweek (dag 1), want “beauty is nu niet direkt één van de onderwerpen die ik zo spontaan op het web zou gooien. Maar dat zou te makkelijk zijn waarschijnlijk en als cheaten bestempeld zou worden. Ik zal dus toch met iets originelers moeten aandraven. Ik zou kunnen vertellen over de gemiddelde ruzie met mijn vent, maar dat vind ik iets te privé en dat zou mij door hem ook niet in dank afgenomen worden – trouwens wij maken nooit ruzie … :-P. Dingen die deze week echt suckten, ook nog niets echt te melden. De living is pas opgeruimd, dus met een foto van mijn living hoe hij er normaal uitziet kan ik ook niet pronken aankomen.  Goh, wat is mijn leven toch mooi en saai. En mijn frustraties die niemand hoeft te weten, die hoeven dan ook niemand te weten.

Vandaar vandaag: een blanco blad.

Posted 16 maart 2012 by planet of tine in #wijvenblogs

Tagged with

%d bloggers liken dit: