Een turkoois jaar   6 comments

Het groene, geelgrijze, lichtblauwe, maar typisch blauwgroene turkoois heeft een wasglans en een vaal blauwwitte streepkleur. Het kristalstelsel is triklien en de splijting is perfect volgens het kristalvlak [001] en goed volgens [010]; overigens komt het nagenoeg alleen in cryptokristallijne vormen voor dus is de splijting in de praktijk niet waar te nemen. De gemiddelde dichtheid is 2,7 en de hardheid is 5 tot 6. Turkoois is niet radioactief.” (Wikipedia)

Vandaag is het een speciale dag. We zijn precies 18 jaar getrouwd. Het symbool voor deze gebeurtenis is Turkoois. 18 jaar … wat gaat de tijd toch snel. 21 jaar geleden hebben we elkaar leren kennen. Als ik terugblik op al die voorbije jaren dan mag ik meer dan tevreden zijn. Vele projecten werden gerealiseerd, veel leuke momenten werden al beleefd. We hebben alles opgebouwd van nul. Ik heb mijn ex-man verlaten en ben met mijn huidige man herbegonnen met toen welgeteld  200.000 bf  (5000 eur), waarmee nog wat meubilair gekocht moesten worden en een wagen. Door weldoordacht om te gaan met de financien, zijn we erin geslaagd om ons een paar jaar later al een huisje te kopen en later een 2-de handse campingcar (zo’n plooibare tentcaravan). 5 jaar later werd het huisje verkocht mét winst (gewoon héél veel geluk gehad – vertel ik later nog wel eens) en een groter huis gekocht. Nog iets later kwam er een tweede wagen en werd de campingcar vervangen door een caravan. Hobbies evolueerden van mountainbike, autocross, fietsen, skieen, speeltuinen bezoeken naar offroad rijden, fitness, fotografie en capoeira. Offroad rijden werd een aantal jaren geleden terug afgeschaft wegens de strengere wetgeving, capoeira omwille van sportongevallen en fysische aftakeling, fitness wegens prijzig en tijdrovend, fotografie omdat het toch niet zó ons ding was. De ene hond stierf , een maand later kwam er een andere. Sinds vorig jaar fietsen we terug veel en plannen we weekendjes uit met de fiets. De tweede wagen werd  van de hand gedaan toen manlief op pensioen ging. Na 10 jaar was het eigenlijk ook nog maar een hoopje schroot, de wagen bedoel ik dan. Nu fietsen we alle dagen naar mijn werk. Daarnaast hebben we ons ook nog aan vele activiteiten gewaagd samen met zijn zoon zoals jetski en zeilen en dit jaar heeft hij een huisje aan zee ter beschikking. Kamperen doen we nog steeds. Maar nu de dochter niet meer meegaat kiezen we voor de periodes buiten het hoogseizoen en  wordt er meer voor camping à la ferme gekozen. Ik heb een mooi leven samen met mijn man en ik weet dat het nog niet voorbij is. We maken nog steeds plannen en er valt nog altijd wel iets nieuws te beleven. Het is eigenlijk wel leuk om te zien hoe een mensenleven uit fases bestaat, hoe alles verandert afhankelijk van de situatie en hoe elke periode zijn charme heeft.

16 april 1994 met onze geadopteerde Westie "Ludo"

De gevolgen van offroad rijden

Kamperen 1995

Advertenties

Posted 16 april 2012 by planet of tine in Dagboek

Tagged with , , ,

6 responses to “Een turkoois jaar

Subscribe to comments with RSS.

  1. Nog gefeliciteerd, meid, en hopelijk nog vele gelukkige jaren samen!

  2. Van harte gefeliciteerd en nog hééél véél leuke momenten samen! Geniet ervan, het is jullie van harte gegund.

    Ingrid Baeyens
  3. Alsnog gefeliciteerd Tine!!! ik wens jullie nog véél meer roerige, mooie, leuke jaren!!

  4. Dat is een hele mooie levensfase in een gelukkige pagina samengevat.
    Leuk om lezen dat het tussen jullie zo goed gaat en dat je ervan geniet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: