De Vlaamse Ardennen   3 comments

Een 10-tal dagen geleden heb ik met de Vivabox bon die ik nog liggen had en trouwens bijna verviel een nachtje geboekt in “Het Leerhof” in Parike. We hebben gebeden om wat goed weer, vooral droog weer, omdat we 2 dagen zouden gaan fietsen ginder. Vrijdagochtend zijn we met de wagen vertrokken en om 10:30 waren we in Parike aangekomen en zaten we  op de fiets. Mijn man had 2 routes uitgestippeld: één van 37 km en één van 44 km. Niettegenstaande we ook over een fiets GPS beschikken volgen we meestal  knooppunten. Het was vooral de bedoeling er een ontspannende rit van te maken en van het landschap te genieten. De eerste dag volgden we 87-84-82-81-80-76-73-70-71-36-29-28-77-79-85-87. Dat ging dan van Parike naar Deftinge, vervolgens Geraardsbergen, Onkerzele, Schendelbeke,Smeerebbe-Vloerzegem, Ophasselt, Steenhuize-Wijnhuize, St. Maria-Oudenhove, Hemelveerdegem, Lierde, St. Maartens-Lierde, Parike. Toen we in Geraardsbergen toekwamen werd ik even afgeleid door de leuke maar ook stijle straten en was ik de weg naar het volgende  knooppunt kwijt, maar mijn man wist de weg wel. Hij had dan ook de GPS bij de hand. Ik had al een paar keer de bruine bewegwijzeringen met “Muur” opgemerkt, maar was me van geen kwaad bewust.  En voor ik het goed en wel wist zaten we er midden op. Ik klom en schakelde en schakelde, tot de schakels op waren. Kasseisteen per kasseisteen, bocht na bocht,  klom ik omhoog. En ik ben er geraakt en wel OP de fiets.

Later bleek dat mijn man heel bewust de knooppunten daar omzeild heeft. En ja, ik ben blij dat ik het gedaan heb en dat hij hij mij niets gezegd heeft, zo niet had paniek zich zeer zeker van mij meester gemaakt en was ik er misschien niet geraakt. Op de top zijn we aan de praat geraakt met een stel Duitsers die België bezochten met de fiets. Ze hadden de nacht tevoren in het Leerhof geslapen en waren vol lof over het onthaal en de kamers. Het leven lachtte ons toe daarboven. Maar er moesten toch nog wat kilometerkes gereden worden. Rond  30 km begon ik het moeilijk te krijgen. Mijn kleinste plateau vooraan had er ondertussen ook al de brui aan gegeven en mijn kilometerteller wou ook niet meer tellen. Het was ondertussen ook een beetje beginnen te regenen. Een cafeetje om eventjes te kunnen zitten en  iets te drinken was ook in de verste verte niet te bekennen. De laatste kilometers werden in een slakkengangetje afgelegd en rond 15:30 kwamen we weer in Parike aan. We checkten in, gingen iets drinken, lapten mijn fiets weer wat op  en namen een verkwikkende douche. Daarna reden we naar Brakel om iets te gaan eten. Een prachtige fietstocht en een stevige maaltijd met een glaasje wijn zorgden ervoor dat onze oogjes zich reeds om 21:00h van het daglicht afsloten. Vandaag rond 7:45h werden we met nieuwe energie wakker. Na het ontbijt begaven we ons weer op pad. Ditmaal zouden we een een heel andere lus rijden. Van Parike naar Everbeek, Opbrakel, Zegelsem tot Brakel.  In Brakel hebben we ons lunchpakket dat we meegekregen hadden genuttigd en een stop van een klein uurtje ingelast. Vandaar ging het dan terug verder naar Michelbeke, St. Maria-Oudenhove en terug naar Parike. Niettegenstaande de route zeker niet minder heuvelachtig was en langer dan gisteren, had ik het gevoel dat ik er nog wel een 10-tal km aan toe had kunnen voegen. Bovendien was het een mooie en zonnige dag. Voor we begonnen aan de terugrit naar huis hebben we nog iets gedronken in het Leerhof terwijl we in hun tuin van het zonnetje genoten.

Advertenties

3 responses to “De Vlaamse Ardennen

Subscribe to comments with RSS.

  1. Wat listig van je wederhelft maar hij zal wel geweten hebben dat je het aankon. Niemand die mij kent zal het in zijn hoofd halen op mij in zo’n “fietsige klim-val “te lokken. Ik zou dat stuk parcours naast de fiets hebben afgelegd, ik ben sowieso een wandelaarster, heb het gevoel dan meer van de natuur te genieten dan als je overal voorbij flitst of puft. Maar jij hebt wel veel moed!

  2. proficiat voor het bedwingen van de Muur, niet iedereen rijdt die zomaar op…zeker niet met een “gewone” fiets.
    De streek is mij redelijk bekend, van het zelf fietsen daar, maar ook van wielerwedstrijden daar te volgen…
    Het is daar maar weinig vlak…

    • Excuseer ! Mijn fiets is geen “gewone” fiets, maar wel een Granville Trail :-). Bedankt toch ! Ik voelde mij heel trots toen ik boven was. En inderdaad weinig vlak ginder: veeeel muren in alle maten en soorten 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: