Portugal en ik   9 comments

Vele vragen zich af wat ik toch heb met Portugal. Vroeger gingen we vaak kamperen in Luxemburg en Frankrijk. Dat was toen de dochter nog klein was. Toen ze wat groter werd waagden we ons al wat verder en gingen we op ontdekking in Italië, Croatië en Oostenrijk. Toen ik Portugees begon te leren, wou ik persé naar een land waar die taal gesproken werd en omdat Brazilië niet onmiddelijk in ons budget paste, werd het Portugal. De trip van 2000 km met wagen en caravan is ook niet te onderschatten, zowel qua tijd als ook qua budget. Maar ons bezoek ginder was het zeker waard. Het eerste jaar hebben we de streek rond Porto bezocht. Later zijn we er nog 2 maal naartoe geweest. Eenmaal met de Landrover en onze Belgische off-road vrienden om er de wildernis te gaan verkennen en een andere maal met mijn zus, die ik heb weten te overtuigen. Een andere keer hebben we met een Portugees echtpaar, de Serras (bergen) verkend met onze 4×4 machines. Mijn man had via een 4×4 forum een Portugees leren kennen die ook bezeten was van off-road en toen hij vernam dat we in de buurt zouden zijn werden er meteen afspraken gemaakt.  Hij kende de omgeving op zijn duimpje en leidde ons naar de meest ongelooflijke plekjes. Het was een prachtige rit.

Voor een bezoek aan Lisboa hebben we geopteerd voor een citytrip. Daarna hebben we de regios Beira en Alentejo nog gedaan. Dit jaar gaan we de kuststreek tussen Lisboa en Portugal verkennen. Wat mij zo aantrekt aan Portugal is de gastvrijheid van de mensen, hun levenswijze, het klimaat en de schoonheid van het land. Het levensritme is er veel langzamer, vooral in de aldeias (dorpjes). Het straatbeeld is zo anders dan  bij ons: terwijl de mannen op café een koffietjes drinken gaan de vrouwen naar de markt, in de straten zie je mensen die met elkaar praten. Niemand lijkt er gehaast. We werden ook dikwijls aangesproken op straat, of we iets zochten. Elkaar begroeten op straat zelfs als je elkaar niet kent, is geen uitzondering. Toen een oud dametje op straat haar evenwicht verloor en viel, snelden er meteen mensen ter hulp. Het leven lijkt er gewoon simpeler, spontaner en warmer. Ik zeg wel “lijkt”, want ik weet dat ook ginder “politiek” een probleem is, dat mensen klagen over het beleid, dat het er in de grote steden waarschijnlijk net zo aan toegaat als hier met de nodige criminaliteit enzo.  

Lisboa

Ondertussen heb ik mijn droom om ginder te gaan wonen een beetje opgegeven, of beter gezegd uitgesteld. De economische situatie ginder en mijn nog te jonge leeftijd om te stoppen met werken weerhouden mij om de stap te zetten. Als ik nu ga wil dat zeggen dat ik ginder ook werk zal moeten zoeken, wat momenteel niet zo evident is. Bovendien zou dat ook betekenen dat ik de navelstreng min of meer zou moet doorknippen met mijn familie en ik denk niet dat ik daar klaar voor ben. Misschien als ik met pensioen ben …

Advertenties

Posted 27 juni 2012 by planet of tine in Dagboek, Reizen

Tagged with , , ,

9 responses to “Portugal en ik

Subscribe to comments with RSS.

  1. Ik weet zo niet meteen of die levenswijze jullie 12 maanden per jaar zou bevallen. Je man een koffietje drinken terwijl jij naar de markt gaat…
    En ik denk inderdaad dat jij er te veel een familiemens voor bent. En wat als er (achter) kleinkindjes komen, ..Misschien een formule zoeken waarbij je er een paar maanden bent?
    Ik had een collega van half-Portugese-komaf. Die was ook zo dol op haar halve vaderland. Zij had ginds – in economisch betere tijden – een spotgoedkoop heel erg eenvoudig huisje op het platteland gekocht. Ze bracht er alleen haar vakanties door. Goede buren ginds gebruikten een flink deel van hun tuin als “moeszone”. In ruil voor die gratis extra moestuin hielden ze een oogje in het zeil. En mijn collega kon tijdens haar vakanties gratis haar groenten en fruit kraakvers uit de tuin halen.
    Lijkt dat niks voor jou?
    Zo kan jij je marktbezoekje inkorten en dan hoeft je man niet elke dag een koffietje te gaan drinken. En tegen je pensioen aan kan je de vakanties wat frekwenter en wat langer inlassen.

    Hoe kwam je er overigens op om Portugees te gaan studeren?

    Ik heb Spaans geleerd omdat ik de Spaanse liedjes wou begrijpen. Het valt soms tegen als je de woorden snapt. Zo was er eens een leuk liedje waar ze in feite alleen de maanden van het jaar constant aframmelden…

  2. Tja, wat is wijsheid hè? Gewoon je droom even in de koelkast zetten, lekker Portugees blijven leren en wie weet…maybe someday….

  3. om met een cliché te beginnen, het gras lijkt altijd groener aan de overkant, Tine
    De tijd die je in Portugal doormaakt, ben je toch op vakantie, en dat is net wat anders dan er wonen. Er zijn vast wel heel wat nadelen ook aan dat emigreren, zoals de sociale zekerheid die in onze landjes heel wat beter onderbouwd is. Het is een grote beslissing om dan in een ander land te gaan wonen, die goed overdacht moet zijn.
    Maar als je het land zo in je hart hebt, kan ik me best voorstellen dat je ernaar verlangt…

    Fijn weekend!

    • Je hebt volkomen gelijk wat dat cliché betreft, en het feit wij voornamelijk vakantie-ervaring hebben met het land, maar ik hoor toch dat je ginder minder belang aan geld gaat hechten en anders leeft, mede door het klimaat.In ieder geval ben ik niet het soort persoon dat ondoordachte beslissingen neemt of onnodige risico’s neemt. Deze zomer naar Portugal op verlof en wat later komt, komt of ook niet.

  4. Ik begrijp je helemaal. Ik heb vorig jaar van maart tot eind november in Portugal (Alentejo) gewoond en gewerkt en ik ben er helemaal verliefd op. Ik vond het ritme er fantastisch, OOK om te leven. Je moet je even over de traagheid heen zetten, maar eens je erin meegaat is het zalig. De levenskwantiteit is er een pak minder, maar qua levenskwaliteit zit je daar echt fantastisch. Vooral als je leeft zoals de Portugezen (rustig aan, seizoensgroenten en -fruit eten, geregeld dat glaasje Alentejaanse rode wijn).
    De volgende stap voor mij is een vakantiehuisje daar. Misschien ooit wel emigreren, maar zoals je zegt is dat wat moeilijk met werk en familie (ik ben enig kind, denk niet dat ik mijn ouders daarmee zou plezieren). Maar dat vakantiehuisje, ja, dat staat toch wel op het lijstje 🙂

    • Zaaaaalig ! Dat je nog teruggekomen bent ! Ik denk altijd: als ik er op vakantie ga en ik vind er werk, dan kom ik niet meer terug.”Verleden jaar heb ik de “doo” van de camping gevraagd of hij geen secretaresse/receptioniste nodig had, maar neen 🙂 Hou me op de hoogte van dat vakantiehuisje hé 😉

      • Ik had wel willen blijven hoor 🙂 Maar het loon ligt erg laag en ik zit in België nog met een lening, dus dat was moeilijk. Ooit kan ik misschien genoeg van thuisuit werken om rond te komen, en dan … 😉 Ik hoop dit najaar of voorjaar 2013 voor het eerst op huizenjacht-trip te gaan, da’s ook leuk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: