Archive for juli 2012

I just rode 42,5 kilometers!   7 comments

I just rode 42,5 kilometers! Check it out on Strava: http://app.strava.com/activities/15705799

Posted 31 juli 2012 by planet of tine in Fietsen

Tagged with ,

Weekoverzicht   5 comments

Mijn week in een notedop:

  • Van het goede weer en de zon genoten
  • 207 km gefietst
  • Gaan eten bij dochterlief en benen laten waxen
  • ’s Avonds heel lang buitengezeten
  • Naar de opening van de Olympische spelen gekeken en het einde niet gehaald.
  • CD “E você” van Gusttavo Lima gekocht
  • E-reader Sony PRS-T1 + hoesje met leeslamp besteld bij Vandenborre in Solden.
  • Digitaal boek “Roerloos” van Joy Fielding uitgelezen
  • Digitaal boek “Stil Bloed” van Toni Coppers gekocht
  • Afscheid genomen van een collega op het werk
  • Basilicum geplant in onze voortuin
  • Alle ramen wagenwijd opengezet en muggenbeten geïncasseerd
  • Ondervonden dat de anti-muggen bandjes  “Mosquitno” niet doetreffend zijn
  • Opleidingscheques besteld
  • Halverwege ons uitje met de fiets bij mijn zus gestopt voor een pipi- , verfrissing-, en babbelstop
  • Blog-lees-inhaalmanoever
  • Manicure
  • Gespeeld met Cooky en Spot
  • De Strava app (fiets app) op mij Samsung geinstalleerd
  • Rondsnuisteren bij As Adventure, Trendhopper en Krefel
  • Tussendoor ook nog wat uit werken geweest

Posted 30 juli 2012 by planet of tine in Boeken, Dagboek, Dieren, Fietsen, Muziek

Tagged with , , , , , ,

Nagels   11 comments

Je hebt nagels en nagels, uit ijzer of uit keratine. Daar ik niet onmiddelijk iets heb met ijzer en ze liever in de gereedschapdoos zie liggen of in de handen van mijn man, ga ik hier niet verder op in. Nagels uit keratine echter, daar heeft iedereen iets mee, tenzij je lijdt aan Anonychia. Mijn nagels zijn alles behalve om over naar huis te schrijven. Ik weet dat de handen meestal beschouwd worden als je visitekaartje. Pech voor mij, want mijn handen behoren echt niet tot de meest aantrekkelijke delen van mijn lijf. Ik moet wel toegeven dat ik nooit de moeite genomen heb om er iets aan te doen. De nagels werden steeds zo kort mogelijk geknipt om een tijdje gerust zijn, een vijltje was er in huis nooit te vinden, de handcrème ligt wel al zeker 1 jaar op mijn nachtkastje en ik draag ook nooit handschoenen behalve dan in de winter om ze warm te houden.

En toen volgde mijn dochter een cursus schoonheidsspecialist en bood ik mij aan als “model” tijdens de examens. Ik kreeg een gezichtsbehandeling en een manicure van een medestudent. Ik kan je verzekeren dat die persoon gezweet heeft, want er was héél veel werk aan mijn nagels. Maar ik was heel tevreden met het resultaat, zo na één keer. En toen dacht ik: ” Het zou toch wel fijn zijn om mooiere nagels te hebben.” Ik doe nu al een vele weken mijn best om ze goed te verzorgen, maar helemaal goed komt het niet denk ik. Ik heb ontzettend kleine nagels en mijn nagelriemen groeien ver over de nagel. Ze zouden ook wat ontstoken zijn. Mijn dochter geeft me nu elke 3 weken een manicure en ik duw ze elke avond na het douchen terug met een metalen bokkepootje. Voor het slapen gaan breng ik wat nagelolie aan. In het begin zag ik wel verbetering maar de laatste weken niet meer. En de halve maantjes zijn nog steeds niet opgedoken, behalve bij de duimen. Zou ik dan toch lijden aan één of andere ziekte ?

Lange nagels mogen dan wel mooi(er) zijn, maar zó onpraktisch. Hygienisch is het ook al niet. Als je in de tuin geploetert hebt, heb je daarna uren werk om al het vuil vanonder de nagels te halen. Af en toe breekt er ook wel eens een stukje af, waardoor je met je nagel overal in blijft hangen. Want een vijl heb je op dat eigenste moment natuurlijk niet bij de hand. Ook vind ik het typen op een klavier makkelijker met korte nagels en op een touchscreen al helemaal.Iets openmaken met behulp van je nagels gaat ook al niet, want dan plooit hij, wat geen aangenaam gevoel is, en in het slechtste geval breekt hij af. Ik heb het gevoel dat mijn vingertoppen gegijzeld worden door mijn nagels. Nagels, ik kan er niets mee. Ik word nooit een beautyqueen, dat staat vast.

Posted 27 juli 2012 by planet of tine in Beauty, Dagboek

Tagged with , , , , ,

Wespenmiserie   13 comments

Eergisteren is de brandweer dan gekomen om het wespennest te verdelgen en met succes. Er is geen enkele activiteit meer te bespeuren. We kunnen weer veilig de tuin in.

Toch heeft dit avontuur nog een staartje gekregen.

Gisteren zijn we namelijk met manlief naar de dokter gegaan. Zijn door wespen aangevallen onderbeen is op een paar dagen tijd enorm gaan zwellen en doet veel pijn. Waarschijnlijk een bijkomende infectie die ontstaan is door de steek. Die insekten zitten ook overal op en het is waarschijnlijk dat er samen met het gif ook andere viezigheid in het been is terechtgekomen. Hij moet nu aan de antibiotica, ijscompressen leggen en  veel bewegen om trombose te voorkomen. De bloedvaatjes in zijn been kunnen namelijk door de druk in zijn been letterlijk toeggedrukt worden en de bloedtoevoer belemmeren. Veel bewegen moet dit heuvel voorkomen. Gelukkig is fietsen ook goed, maar wandelen is beter.  Tegen vrijdag zou er verbetering moeten zijn. En daarmee hoop ik dan dit hoofdstuk definitief te kunnen sluiten.

Posted 25 juli 2012 by planet of tine in Dagboek

Zowizoo   5 comments

Ik had het moeten weten ! Dat we een winkelwagentje moesten nemen voor we de winkel binnenstapten. We gingen samen met dochter, vriend en hond Cooky naar de dierenwinkel. Dochter verjaart binnenkort en als geschenk krijgt ze van ons een fietskarretje voor Cooky. Ik was er nog nooit geweest, bij Zowizoo. Wij gaan meestal naar Tom & Co, omdat er één in de buurt is en we daar ook alles vinden wat we nodig hebben voor onze viervoeter. Maar deze winkel is echt een dierenparadijs. Het eerste dat opviel was de poes die lag te slapen op de toonbank en alle honden die hun baasje begeleidden tussen de winkelgangen. Behalve de hondenschool had ik nog geen plek gezien waar zoveel mensen samen waren met hun trouwe viervoeters. Naast een dierenparadijs, vond ik het ook een mensenparadijs. Rekken vol met speeltjes in alle mogelijke materialen, kleuren, maten … , kussens, halsbanden, verzorgingsproducten, … . Een lust voor het oog. Je kon het zo gek niet bedenken of ze hadden het. Ook de afdeling voor de vissen was enorm. Ik heb er zelfs de filters gevonden voor mijn aquarium, die ik tot nu toe alleen maar bij de aquariumspecialist kon vinden.

Dit lag dus in het winkelkarretje

Dierenspullen

  • GH test: om de hardheid van ons water te testen – volgens Aquacare is ons water hard en doet de waterverzachter het niet meer. Volgens mij is ons water zacht en worden we al dan niet bewust in ’t zak gezet. Ik wil het dus zelf eens testen.
  • Babble bar: een bal die bij elke aanraking de geluiden van dieren nabootst.
  • Snacky speelbal: in deze bal uit hard materiaal (is zeker een vereiste voor onze vierpotige vernieler) kan je snoepjes leggen, de grootte van de opening kan je regelen. Als de bal rolt ontsnapt er af en toe een snoepje.
  • Visvoer: onze vissen moeten behalve onze planten ook nog gewone voeding krijgen
  • Jewel Filters voor het aquarium

en dan wat niet in het winkelwagentje paste: het fietskarretje (proefgereden door mezelf)

en een 2 meter lang peuzelbeen

Posted 24 juli 2012 by planet of tine in Dagboek, Dieren

Tagged with , , ,

Wespennest   17 comments

Nu is het eindelijk goed weer en nu kunnen we niet eens rustig in onze tuin zitten. Met een grote omweg neem ik behoedzaam de linkerkant van de trap om mij in de tuin te begeven. Elk vliegend voorwerp wordt met veel argwaan bekeken. De korte broek werd door een lange broek vervangen en het Tshirt met korte mouwen door 1 met lange mouwen. En dat bij 23°C. Verbranden door de zon zal ik niet, zoveel is zeker. Na het avondeten toch nog buiten genuttigd te hebben, hebben we ons met gesloten deur teruggetrokken tussen onze betonnen muren – veilig.

Eigenlijk is het 10 dagen geleden begonnen. We hadden een feestje na het werk met mijn collega’s bij mij thuis en aangezien het toen redelijk goed weer was, ging dat buiten door. Ik herinner me nog dat één van de collega’s me wees op de aanwezigheid van wespen aan onze trap. De dagen daarna werden weer kouder en natter en ik heb er niet meer bij stilgestaan.Verleden vrijdag kwam ik in de regen van mijn werk met de fiets en stalde hem in het tuinhuisje, toen plots “auwww!” Een prik in mijn kuit. Rotbeest ! Rotwesp ! Ik kan je verzekeren dat dat pijn doet.

Wespensteek

Wespensteek

Tot vandaag voel ik het nog steeds, doch nu alleen nog maar als jeuk. Ik realiseer me nu ook dat zelfs de hond gestoken geweest is. Verleden week heeft hij eens een hele avond mank gelopen en zat steeds te likken aan zijn poot. We konden niets vinden. Toen ik vandaag de was wou ophangen in de tuin viel mij pas de “va et vient” van de wespen op. Het lijdt geen twijfel dat hun nest zich tussen de treinbilzen van onze plantenbak naast de tap bevindt.

Locatie wespennest

Toen werd mijn man gestoken. Dat was voor mij de moment om mij wat minder bloot te gaan kleden. We hebben toch nog buiten gegeten. Maar alles wat vloog werd aandachtig gevolgd en bij elke vliegende toenaderingspoging sprong ik bijna van mijn stoel, ook al bleek het maar een vlieg te zijn. De lol was er wel goed af. Mijn man werd bij het het afruimen van de tafel nog 2 maal gestoken. Tijd om op te krassen en veiligere oorden op te zoeken. Morgen krijgt de brandweer een dringende oproep.

Spot en de egel   10 comments

Onze hond is de grootste mensenvriend die ik ken. Iemand moet hem nog maar een blik gunnen of zijn staart begint gretig heen en weer te zwieren en zijn vier poten beginnen ongedurig  te trappelen. Als er geen aanstalten wordt gemaakt om hem te aaien, zal hij het contact opeisen door tegen je aan te springen. Dat is lang een probleem geweest, dat dol enthousiasme. Nu hij wat ouder is, is er wat meer controle. Als er aan de deur gebeld wordt is het eerste commando “deken” en “blijf”, wat betekent dat hij zich naar zijn mand moet begeven. Het bevel “blijf” kent hij, maar meestal nog steeds niet altijd als er spannend bezoek komt. Eens bezoeker en hond elkaar ontmoeten is het volgende commando steevast “zit”. Wachten we te lang, kan het te laat zijn en is hij reeds uit je reinste contentement op de bezoeker opgesprongen.We vragen mensen altijd hem te negeren of weg te duwen als hij springt en niet te aaien voor hij gaat zitten. Dat heeft hij nu wel al heel goed begrepen: geen “zit”, geen “aai”. En voor een aai doen we alles !

Even enthousiast is hij met dieren, hetzij dan niet uit liefde, maar uit …, ja wat ?  Geen vlieg, spin  of wesp is veilig voor hem. Eerst zijn ze een prooi, dan een speeltje en vervolgens zijn toetje. De buur die het terrein naast ons onderhoudt, houdt er kippen. Op een dag was er 1 over de draad gesukkelt in onze tuin. We hebben bij thuiskomst de resten van het dier teruggevonden. Vogels hebben doorgaans meer geluk. Die kunnen hogere oorden opzoeken. Als er een stel duiven resideert in onze tuin, hebben we het meteen geweten. Spot is dan niet weg te slaan uit de tuin en zal blaffen tot ze weer wegvliegen, of wat meestal het geval is, wij Spot binnenhalen. Katten maken zich meestal snel uit de voeten als ze Spot zien of horen. Gelukkig maar, want ik weet dat katten heel gemeen kunnen uithalen naar honden. Ik weet niet wat er zou gebeuren moest hij ooit echt oog in oog staan met een poes, die wel het lef zou hebben in de aanval te gaan. En dat wil ik ook eigenlijk liever niet weten. Eens was er een egel in onze tuin. Deze familie heeft ondertussen ook begrepen dat ze hier beter wegblijven. Hieronder zie je waarom.

Dit speelkamaraadje was ook niet zo gewillig. De egel had zich onmiddellijk opgerold en dat zinde Spot niet. Toch gaf hij het niet op en konden  zelfs de stekels hem er niet van weerhouden de strijd voort te zetten.  Toen ik vond dat het nu wel echt welletjes was en de egel met geen levenslang trauma wou opzadelen, hebben we Spot met twee man moeten overmeesteren om hem van de egel te scheiden. Met een paar dikke handschoenen heb ik de egel opgepakt en wat verder in een wei gelegd opdat ze rustig zou kunnen bijkomen. Toen zagen we ook pas echt wat een ravage die egel aangericht had. Spot zijn muil zat onder het bloed en er zaten zelfs een paar stekels in. Vernunftig verdedigingsmechanisme toch ! Het werkt echt ! En wat Spot betreft dacht ik: “Hoe kan je nu toch zó dom zijn !”

Posted 21 juli 2012 by planet of tine in Dieren

Tagged with , , ,

%d bloggers liken dit: