trap, trapper, trapst   7 comments

Toen ik deze voormiddag mijn ogen opende en vanuit mijn bed het gordijn wat opzij schoof, was hetgeen ik zag niet zo fraai. Het was grauw en het regende. Ik wou vroeg op het werk zijn om vroeg thuis te kunnen zijn, want 2 maal per week wil ik na het werk 1 1/2 tot 2 uur gaan fietsen. Op 2 september wil ik de 100 km van de Gordel fietsen, maar dat vergt wel wat voorbereiding. Mijn man heeft me dan maar gebracht. Ik had nochtans met de fiets kunnen gaan als ik een 1/2 uurtje had gewacht. Maar niet getreurd, mijn man heeft mij terug opgepikt na het werk en eens thuis zijn we de fiets opgesprongen. De rit ging van Zaventem, naar Nossegem, verder naar Steenokkerzeel, Kampenhout en zo ook weer ongeveer terug. De eerste 10 km gingen heel vlot, bijna te vlot. Reden: lichtjes bergaf en wind mee. Ik hoopte dat als we in het midden van het parcours waren de wind zou draaien, want je we moesten ook weer terug. De laatste 10 km ging ons gemiddelde dan ook keisnel achteruit. Uiteindelijk eindigden we bij 16.5 km/h. Heel de rit was de ademhaling wel dik OK, maar ik voelde de benen wel een beetje. Uiteindelijk hadden we ook toch nog geluk met het weer: niet te warm, zon afgewisseld met bewolking en af en toe een poging tot een regenbui. Maar meer dan een paar druppels is het niet geworden.

Ik ben dikwijls gefascineerd door het wolkendek, vooral in een heel open landschap. Ik kon het dan ook niet laten om een paar kiekjes te nemen.

28.7 km – trip tijd : 1:44:09 – Gem snelheid: 16.53 – max. snelheid: 34.07

Advertenties

Posted 11 juli 2012 by planet of tine in Dagboek, Fietsen

Tagged with ,

7 responses to “trap, trapper, trapst

Subscribe to comments with RSS.

  1. Wow! Prachtige foto’s!

  2. Nou, die “kiekjes” van je zijn bijzonder mooi geworden moet ik zeggen.

    • Dabk je, ook ik vind dat het resultaat er best mag wezen. Hoewel ik op dat moment geen benul had wat erop zou staan. Het was net een zonnig moment en dan zie je op het schermpje helemaal niets.

  3. Ja ik heb die “wolkenfascinatie” ook en ik probeer die eveneens op foto’s vast te leggen. Toen ik in een verder verleden een bus-wandelreis maakte doorheen het Zwarte Woud was het weer er ook niet naar om toeristen te plezieren. De hemelkranen stonden vaak open en de donderkanonnen presteerden overuren.. Maar terwijl velen hierdoor op den duur hun humeur lieten aantasten zat ik dan vooraan in de bus door het grote raam te genieten van de wolkenkleuren. Kijk eens naar die lucht, hoeveel verschillende tinten van grijs er nu wel zijn!. “Ja nu je het zegt” opperde mijn buurman.”Da’s inderdaan erg mooi maar het was mij niet opgevallen. Jij had artiest moeten worden!” Hij bedoelde dus schilder-artiest. Als mijn vroegere leraar tekenen op het KAZ die opmerking had gehoord zou hij niet meer bijgekomen zijn van het schaterlachen. Hoe jammer en frustrerend ook, ik heb altijd maar met twee linkerhanden getekend en geschilderd.

  4. als wij aan het fietsen zijn spijt het mij ook vaak dat ik m’n fototoestel niet mee heb. En als ik het dan wél eens mee heb, neem ik er geen tijd voor om interessante dingen te fotograferen.
    Die wolken zijn altijd fascinerend, foto’s goed geslaagd!

    • Ik heb mijn fototoestel altijd bij (GSM), maar neem meestal niet de moeite om te stoppen, omdat je dan het ritme verbreekt, Eergisteren dacht ik “what the hell”, ik ben per slot van rekening toch niet de Tour de France aan het rijden 🙂 Ja, en ikzelf stond ook versteld van het resultaat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: