Spot en de egel   10 comments

Onze hond is de grootste mensenvriend die ik ken. Iemand moet hem nog maar een blik gunnen of zijn staart begint gretig heen en weer te zwieren en zijn vier poten beginnen ongedurig  te trappelen. Als er geen aanstalten wordt gemaakt om hem te aaien, zal hij het contact opeisen door tegen je aan te springen. Dat is lang een probleem geweest, dat dol enthousiasme. Nu hij wat ouder is, is er wat meer controle. Als er aan de deur gebeld wordt is het eerste commando “deken” en “blijf”, wat betekent dat hij zich naar zijn mand moet begeven. Het bevel “blijf” kent hij, maar meestal nog steeds niet altijd als er spannend bezoek komt. Eens bezoeker en hond elkaar ontmoeten is het volgende commando steevast “zit”. Wachten we te lang, kan het te laat zijn en is hij reeds uit je reinste contentement op de bezoeker opgesprongen.We vragen mensen altijd hem te negeren of weg te duwen als hij springt en niet te aaien voor hij gaat zitten. Dat heeft hij nu wel al heel goed begrepen: geen “zit”, geen “aai”. En voor een aai doen we alles !

Even enthousiast is hij met dieren, hetzij dan niet uit liefde, maar uit …, ja wat ?  Geen vlieg, spin  of wesp is veilig voor hem. Eerst zijn ze een prooi, dan een speeltje en vervolgens zijn toetje. De buur die het terrein naast ons onderhoudt, houdt er kippen. Op een dag was er 1 over de draad gesukkelt in onze tuin. We hebben bij thuiskomst de resten van het dier teruggevonden. Vogels hebben doorgaans meer geluk. Die kunnen hogere oorden opzoeken. Als er een stel duiven resideert in onze tuin, hebben we het meteen geweten. Spot is dan niet weg te slaan uit de tuin en zal blaffen tot ze weer wegvliegen, of wat meestal het geval is, wij Spot binnenhalen. Katten maken zich meestal snel uit de voeten als ze Spot zien of horen. Gelukkig maar, want ik weet dat katten heel gemeen kunnen uithalen naar honden. Ik weet niet wat er zou gebeuren moest hij ooit echt oog in oog staan met een poes, die wel het lef zou hebben in de aanval te gaan. En dat wil ik ook eigenlijk liever niet weten. Eens was er een egel in onze tuin. Deze familie heeft ondertussen ook begrepen dat ze hier beter wegblijven. Hieronder zie je waarom.

Dit speelkamaraadje was ook niet zo gewillig. De egel had zich onmiddellijk opgerold en dat zinde Spot niet. Toch gaf hij het niet op en konden  zelfs de stekels hem er niet van weerhouden de strijd voort te zetten.  Toen ik vond dat het nu wel echt welletjes was en de egel met geen levenslang trauma wou opzadelen, hebben we Spot met twee man moeten overmeesteren om hem van de egel te scheiden. Met een paar dikke handschoenen heb ik de egel opgepakt en wat verder in een wei gelegd opdat ze rustig zou kunnen bijkomen. Toen zagen we ook pas echt wat een ravage die egel aangericht had. Spot zijn muil zat onder het bloed en er zaten zelfs een paar stekels in. Vernunftig verdedigingsmechanisme toch ! Het werkt echt ! En wat Spot betreft dacht ik: “Hoe kan je nu toch zó dom zijn !”

Advertenties

Posted 21 juli 2012 by planet of tine in Dieren

Tagged with , , ,

10 responses to “Spot en de egel

Subscribe to comments with RSS.

  1. woeha, precies een balletje wol…. van ver gezien 🙂

  2. Grappig filmpje! Dapper dat Spot doorgaat. Dat heeft vast pijn gedaan. Mijn hond is precies zo. Altijd enthousiast en speels. Maar niet ieder mens/dier heeft daar zin in, helaas voor hem 🙂

  3. Auwww, dat moet pijn gedaan hebben! Onze hond bleef na één prikbeurt ver uit de buurt van die beestjes, en begon dan luid te blaffen zodat mijn vader de indringer kon weghalen!
    En ocharme die egel: ondanks de stekels is hij toch stevig heen en weer gerold en gegooid!

  4. Op de één of andere manier kan mijn Diesel een egel zó oppakken, dat hij er geen kwetsuren aan overhoudt. Zeker afgekeken van Belle van het blog Bas-en-Belle:
    http://blog.seniorennet.be/bas_en_belle/

  5. Is dit jachtige gedrag typisch voor zijn ras? Welk ras is het overigens weer? Als je hem zo ziet lijkt hij te tam om wat dan ook kwaad te doen. Jullie hebben het hem alvast niet geleerd…

    En ik zou het moeilijk vinden om een hond die tegen mij opspringt niet meteen te aaien, maar je hebt wel gelijk dat niet iedereen daarvan gediend is en dat bezoekers geen ongewenst gedrag moeten aanmoedigen.

    Mijn twee katers hebben nog nooit bezoek lastig gevallen, behalve toen ze kittens waren, toeen was elke schoot om op te zitten en hadden bezoekers van de schepper alleen handen meegekregen om katten te aaien.

    En hoe is hij bij de dierenarts? Net zo mensvriendelijk, want een dierenarts is ook maar een mens.

    Mijn twee katers hebben zich daarbij onkangs heel keurig (makkleijk en lief) gedragen voor een “tandsteen verwijder kuurtje met roesje”. Ik krijg complimentjes over de DA-vriendelijkheid van mijn heertjes. Niet alle katten schijnen zo te zijn…

  6. ik dacht al, dat honden beter niet sollen met een egel
    En Spot bleef toch maar aanhouden, dom hé… 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: