Archive for the ‘border collie’ Tag

Spot en de egel   10 comments

Onze hond is de grootste mensenvriend die ik ken. Iemand moet hem nog maar een blik gunnen of zijn staart begint gretig heen en weer te zwieren en zijn vier poten beginnen ongedurig  te trappelen. Als er geen aanstalten wordt gemaakt om hem te aaien, zal hij het contact opeisen door tegen je aan te springen. Dat is lang een probleem geweest, dat dol enthousiasme. Nu hij wat ouder is, is er wat meer controle. Als er aan de deur gebeld wordt is het eerste commando “deken” en “blijf”, wat betekent dat hij zich naar zijn mand moet begeven. Het bevel “blijf” kent hij, maar meestal nog steeds niet altijd als er spannend bezoek komt. Eens bezoeker en hond elkaar ontmoeten is het volgende commando steevast “zit”. Wachten we te lang, kan het te laat zijn en is hij reeds uit je reinste contentement op de bezoeker opgesprongen.We vragen mensen altijd hem te negeren of weg te duwen als hij springt en niet te aaien voor hij gaat zitten. Dat heeft hij nu wel al heel goed begrepen: geen “zit”, geen “aai”. En voor een aai doen we alles !

Even enthousiast is hij met dieren, hetzij dan niet uit liefde, maar uit …, ja wat ?  Geen vlieg, spin  of wesp is veilig voor hem. Eerst zijn ze een prooi, dan een speeltje en vervolgens zijn toetje. De buur die het terrein naast ons onderhoudt, houdt er kippen. Op een dag was er 1 over de draad gesukkelt in onze tuin. We hebben bij thuiskomst de resten van het dier teruggevonden. Vogels hebben doorgaans meer geluk. Die kunnen hogere oorden opzoeken. Als er een stel duiven resideert in onze tuin, hebben we het meteen geweten. Spot is dan niet weg te slaan uit de tuin en zal blaffen tot ze weer wegvliegen, of wat meestal het geval is, wij Spot binnenhalen. Katten maken zich meestal snel uit de voeten als ze Spot zien of horen. Gelukkig maar, want ik weet dat katten heel gemeen kunnen uithalen naar honden. Ik weet niet wat er zou gebeuren moest hij ooit echt oog in oog staan met een poes, die wel het lef zou hebben in de aanval te gaan. En dat wil ik ook eigenlijk liever niet weten. Eens was er een egel in onze tuin. Deze familie heeft ondertussen ook begrepen dat ze hier beter wegblijven. Hieronder zie je waarom.

Dit speelkamaraadje was ook niet zo gewillig. De egel had zich onmiddellijk opgerold en dat zinde Spot niet. Toch gaf hij het niet op en konden  zelfs de stekels hem er niet van weerhouden de strijd voort te zetten.  Toen ik vond dat het nu wel echt welletjes was en de egel met geen levenslang trauma wou opzadelen, hebben we Spot met twee man moeten overmeesteren om hem van de egel te scheiden. Met een paar dikke handschoenen heb ik de egel opgepakt en wat verder in een wei gelegd opdat ze rustig zou kunnen bijkomen. Toen zagen we ook pas echt wat een ravage die egel aangericht had. Spot zijn muil zat onder het bloed en er zaten zelfs een paar stekels in. Vernunftig verdedigingsmechanisme toch ! Het werkt echt ! En wat Spot betreft dacht ik: “Hoe kan je nu toch zó dom zijn !”

Advertenties

Posted 21 juli 2012 by planet of tine in Dieren

Tagged with , , ,

“Spot” in de spotlights   15 comments

Posted 18 juli 2012 by planet of tine in Dieren

Tagged with , ,

Lazy Sundays   2 comments

Onze geplande fietstocht viel gisteren met wederzijdse toestemming letterlijk in het water. Ook onze hond vond het een echt hondenweer en besloot een “mand-dag” te houden.

Posted 4 juni 2012 by planet of tine in Dagboek, Dieren

Tagged with , ,

Hondepraat   6 comments

Vandaag hebben we Cooky weer op bezoek gehad, samen met de dochter. Ze is ondertussen al 8 maand oud (Cooky, niet de dochter) en staat goed haar mannetje vrouwtje. De honden zijn door het dolle heen als ze samen zijn. Alles wat breekbaar is kan best even op hoogte gezet worden. Voor een engelse bulldog is Cooky wel heel actief. Naar verluid zou dat ras veel slapen. Nou als ze bij ons is merken we daar niet veel van. Er wordt rond de tafel gehold, elkaars speeltjes worden afgepakt en terug opgeeist en bij tijd en wijle wordt de hulp van de baasjes ingeroepen. Gelukkig was het goed weer en kwam de zon zelfs piepen en hebben we de honden buitengebonjourd. Onze Spot is gek op apporteren en dus ging de fly ball mee. Het was heerlijk om te zien hoe de honden samen ravotten. Spot heeft het wel wat moeten bekopen achteraf en liep wat mank. Hij is dan ook al bijna 10 en de bompa van het gezin.

Spot, neen hij is niet bezitterig 😉

Links : Cooky
Rechts: Spot

Posted 14 april 2012 by planet of tine in Dagboek, Dieren

Tagged with ,

Hondenpension   3 comments

Deze ochtend toen ik wakker werd, werd ik hartelijk verwelkomd door 8 trippelende pootjes in plaats van slechts 4. Dit weekend is onze nederige woonst omgevormd tot een dierenpension. Een vriendinnetje van Spot logeert bij ons, terwijl haar baasjes op reis zijn. Het is niet Cooky, de hond van mijn dochter maar wel Zia, de hond van de ex-vriendin van mijn man zijn zoon. Spot heeft veel vriendinnetjes :-).  Het jonge koppel heeft wanneer ze uit elkaar gegaan zijn een soort co-ouderschap regeling voor de hond getroffen.Maar de zoon kon deze keer niet voor de hond zorgen omdat hij op weekend is aan de zee met zijn vrouw en 2 kleine kinders. Zia, een bretoense spaniel (12) en Spot, onze border collie (9) hebben in hun jonge jaren samen heel wat tijd doorgebracht. We maakten toen dikwijls samen hele lange wandelingen in het bos. Beide zijn nog altijd in superform. Spot heeft nu wel blijkbaar wat meer last van de dominantie van Zia. Want ja zoals in vele huishoudens zwaait het teefje hier ook de plak. Spot staat alles af: zijn slaapplek, zijn been, …  een echte gentlemen :-P. Als hij naar buiten wil en we de deur openen, maar Zia als eerste naar buiten schiet, blijft hij vertwijfeld voor de deur staan. Zia doet alsof  ze thuis is, en dat is haar zeker gegund, en Spot loopt er een beetje verloren bij.Vechten doen ze gelukkig niet. Ze negeren elkaar. Zia zoekt geen contact en Spot zorgt er wel voor dat er altijd een zekere afstand bewaard blijft. Ze vinden hun plekje wel en zolang ze het niet al te bont maken zijn de baasjes ook content.

Zijn het toch geen schatjes ?

Spot (links) en Zia (rechts)

Posted 26 februari 2012 by planet of tine in Dagboek, Dieren

Tagged with

Onze Romeinse berggeit   8 comments

Waarom we onze border collie Spot ook wel eens  “Romeinse berggeit” noemen:

1) Hij ging vaak liggen om te eten of te drinken – Dit hebben we ondertussen opgelost door een drink- en eetbak op statief te kopen

2) Hij kan ontzettend goed klimmen – Hoe hoger hoe beter:

Onze romeinse berggeit

Toen Spot nog  jong was, bleef hij overdag als iedereen het huis uit was in de tuin. We hadden echter ons terras afgezet met een houten constructie en een poortje. Toch is hij erin geslaagd om erover te raken. Echter, hij is blijven hangen met zijn achterpoot en hevig bloedend hebben we hem naar de veearts moeten brengen. Je kon zijn bot zien. Onder volledige verdoving, heeft de veearts de wonde dichtgemaakt. Daarna was het alsof er niets gebeurd was. Het lijkt wel alsof hij gewoon geen pijngrens heeft . Hij zou gewoon doorgaan tot hij erbij neervalt. Als puppy al moesten we hem regelmatig in de bench zetten om hem ( lees: ons)  rust op te leggen en nu hij 9 is en last krijgt van arthrose, moeten we voorzichtig zijn hoe we met hem spelen, of hij loopt daarna weer mank.

“Hide & seek” is, naast rapporteren, één van zijn lievelingsspelletjes. We mogen niet gaan zitten of daar komt hij aan en duwt veelzeggend zijn snuit onder je arm. Zoals nu trouwens.  Dan verstop ik zijn speeltje en begint hij heel de plaats rond te lopen met zijn snuit inde lucht.  5 minuutjes ben ik dan gerust.

Gelukkig is het soms ook zo:

Posted 11 februari 2012 by planet of tine in Dagboek, Dieren

Tagged with ,

Intro   5 comments

Introductie

Na veel uitgeprobeer van themes en inhoud, voilà het resultaat. Dit zal het zo ongeveer zijn (ongeveer, want ik ben zelden volledig tevreden, en wil de optie behouden, voor mezelf en voor de lezers, om eventueel toch nog een paar veranderingen aan te brengen)
Wat de inhoud van de blog betreft, ziehier een kleine intro:
Eerst en vooral maak ik deze blog voor mezelf, om er bedenkingen, kleine anekdotes en fotos kwijt te raken. Maar laat jullie hierdoor niet afschrikken om toch reacties achter te laten. Alle commentaar is welkom.
Ik kan niet beloven dat er elke dag iets zal gepost worden, hoewel het wel de bedoeling is, als is het dan maar een snelle krabbel of gewoon een leuke foto, en neen, géén recepten of dan toch de mijne niet. Chapeau voor de mensen die graag koken, maar deze hobby is niet aan mij besteed. Bovendien heb ik een echte chef-kok in huis. En zoals hij zelf zegt: “Ik wil lékker eten” , dus …. Mij hoor je niet klagen.
Héél af en toe, met de nadruk op “héél”, kook ik wel eens, maar daar moet ik mij dan eerst een paar dagen op voorhand psycholgisch op voorbereiden, recept zoeken (want dan moet het wel iets speciaals zijn), boodschappenlijstje maken en inkopen doen. Op die manier vind ik dan wel weer leuk.
Een kinderpraat hoekje komt er ook niet. De dochter van 21 heeft 4 maanden geleden samen met haar vriend haar eigen nestje gehuurd. De baby talk is dus al een tijdje achter de rug.
Er is echter wel nog onze viervoeter van het merk “border collie” , die luistert of toch geacht wordt te luisteren naar de naam“Spot” . En sinds een paar maanden werd de familie uitgebreid . Toen mijn dochter dit aankondigde sloeg mij hart even over, maar toen bleek het over een engelse bulldog te gaan. De meid is ondertussen een flinke puppy van 5 maanden oud. Bij deze kreeg ik ook alvast, in afwachting van het meterschap (van een echt boeleke dan) de titel “grootmoeder” opgeplakt.

Zo,nu is het wel tijd om wat kleur in te voegen.

LInks: Spot - Rechts: Cooky

En nu mijn andere schatjes

Als dat geen echte liefde is ?

En “us”

Mezelf met de beste kok ter wereld

Nu wel baardloos. Mijn ventje was één van die “gekken” die heeft meegedaan met de “laatdebaardenstaan” actie toen we zonder regering zaten.

Later meer …

Posted 8 februari 2012 by planet of tine in Begin

Tagged with , , , , , , ,

%d bloggers liken dit: