Archive for the ‘werk’ Tag

Eindelijk …   16 comments

Eindelijk is het dan toch zover. Na maanden wachten is de kogel door de kerk. Het begon zo rond de maand maart. Na toen bijna een jaar bij mijn huidige werkgever te werken als sales assistente, was ik zo ingewerkt en georganiseerd, dat ik steeds sneller klaar was met mijn dagtaken. Nu ben ik iemand die alleen goed functioneert bij een zekere werkdruk en een gezonde dosis stress. Aanvankelijk dacht ik dat ik  gewoon een kalmere periode moest overbruggen, maar een paar maanden verder en na het analyseren van  de workload kwam ik tot de constatatie dat dat het eigenlijk niet rustiger was dan tevoren. In mei werd het zelfs zo erg dat ik soms dacht gek te worden, gek van verveling en dat ik halve dagen verlof begon te nemen om niet écht gek te worden.  Mijn baas was op de hoogte van mijn ontevredenheid.  De sales managers gaven me wel af en toe extra werkjes en op de andere diensten viel er ook wel altijd iets te vinden, maar dat was zoals kleine brandjes blussen.  Ik wou er eigenlijk een échte extra dagtaak bij. Ik had regelmatig tussen 10:00 en 11:00 al gedaan met mijn dagtaken , terwijl ik om aan genoeg werkuren te komen tot ongeveer 17:00 moet werken. Op een bepaald moment, toen ik zeker wist dat dit een blijvend probleem zou zijn, ben ik naar de baas gestapt en heb ik hem gevraagd of ik er geen halve dagtaak kon bij krijgen. Dat was eind mei/begin juni. Hij zou het bekijken, maar reorganisatie zou wel wat tijd vragen. Dat wist ik natuurlijk ook wel. Ondertussen keek ik al uit naar de zomermaanden, want dan moest ik ook inspringen voor de collega’s. Ondertussen waren de managers er inderdaad mee bezig en nog voor ik met vakantie vertrok wist ik al dat ik de productgroep van een collega zou overnemen. Tijdens mijn verlof zouden ze die persoon dan ook op de hoogte stellen en  begin oktober zou ik dan haar business overnemen en zou ik er een extra productgroep bij hebben. En die collega zou dan op haar beurt op een andere dienst gaan werken waar een collega na haar bevallingsverlof niet meer teruggekomen is. Ik blijf dus voor dezelfde business manager werken en in mijn huidige omgeving zitten. Begin deze week is de overdracht dan eindelijk effectief van start gegaan. Ik heb er nu dus een nieuwe uitdaging bij: een business in volle expansie, waarin nog veel kan gereorganiseerd worden en waarmee ik hopelijk  een tijdje zoet ben. Ik hou er wel rekening mee dat  het de komende weken waarschijnlijk zelfs een overdosis kan worden: nieuwe processen, nieuwe producten, terug leren wat werken is en wat tijdsdruk betekent :-). Maar ik weet dat mijn collega’s achter me staan en dat er nog altijd wat met het werk kan geschoven worden en dat is een hele geruststelling. Maar eerst ga ik volgende week  4 dagen naar Hannover waar wij een stand hebben op EuroTier.

Posted 9 november 2012 by planet of tine in Dagboek, Werk

Tagged with , ,

Brandende longen   1 comment

Vandaag heb ik mijn longen terug voelen branden en mijn hart voelen kloppen. Ik stond op en de thermometer wees buiten 3°C aan. Met het vooruitzicht van de aanwezigheid van een flauw zonnetje bij 8°C in de namiddag en dagen die weer opmerkelijk langer worden, lonkte de buitenwereld en schreeuwde: “kom dan, kom dan toch.” Vol energie en goede voornemens heb ik dus deze ochtend de fiets terug uit de stal (eigenlijk is het een tuinhuisje) gehaald. Met een beetje angst ook, want na een winterslaap van een paar maanden is de conditie er zeker niet op vooruit gegaan. Het is zo’n kleine 6 km fietsen naar het werk met de nodige bruggen en hellingen, en ietsjes langer terug, omdat ik dan een iets andere weg neem, ééntje die een beetje aangenamer rijdt. En het ging vlot, vlotter dan ik verwacht had. Een beetje langzamer misschien, maar na een paar weken ben ik zeker terug op niveau. Het is echt zalig om met een fris hoofd vol zuurstof – nou ja, waarschijnlijk ook wel met een portie SO2, NOx en CO2  – de dag te beginnen op het werk.

Mijn tweewieler

Posted 21 februari 2012 by planet of tine in Dagboek

Tagged with , ,

Valentijn … what else ?   Leave a comment

Normaal gezien doen wij nooit mee aan al dat Valentijn-gedoe en dit jaar zijn we stilzwijgend overeengekomen om niets te doen. Mede vanwege het feit dat vandaag de werken beginnen in ons huis : de vernieuwing van de elektriciteit op de bovenverdieping – een karweitje van zo’n kleine week. Jeeekkk ! Dat wordt weer veel schoonmaken deze week. Toch heb ik Valentijn nog nooit zo bewust beleefd als vandaag. En dan nog uit een totaal onverwachte hoek ! Op weg naar mijn kantoor werd ik al tegengehouden door een Italiaanse collega en kreeg  een doos italiaanse pralines in mijn hand geduwd: voor mij en mijn collega. Met een stamelend : “thank you, thank you very much !” maakte ik me uit de voeten. Ik heb pas daarna eigenlijk beseft dat Valentijn er waarschijnlijk wel tussenzat. Om je te zeggen hoe intensief ik met Valentijn bezig ben. Ik had dus ook niet gezien dat in de gang naar ons kantoor witte hartjes plakten op de muur. Waarschijnlijk nog zó overdonderd door de pralines. Typisch “me”. Na wat heen en weer geleuter met de kollegas besloten we dat het wat meer mocht zijn en dan het liefst nog in rood. We gingen op zoek naar “rood” bewerkbaar materiaal  en mijn afgeleefde rode plastiek kaftjes moesten er aan geloven. Met z’n allen zaten we te knippen en te plakken totdat we genoeg hartjes hadden om ieders plekje te verfraaien. Na een tijdje was ieders territorium versierd met hartjes. We hadden een leuk moment en amuseerden ons zoals pubers.  Hét bewijs dat we met z’n allen een goed team vormen, en wat is er belangrijker dan dat op het werk ?

Posted 14 februari 2012 by planet of tine in Dagboek

Tagged with , ,

%d bloggers liken dit: